☫ عَلِیٌّ وَلِیُّ الله ☫

وِلایَةَ عَلِیِ ابنِ اَبیطالِب حِصنی فََمَن دَخَلَ حِصنی اَمِنَ مِن عَذابی


خطبه امام حسین علیه السلام در شب عاشورا در جمع اصحاب

خطبه امام حسین علیه السلام در شب عاشورا در جمع اصحاب

حضرت‌ سیّد الشّهداء علیه‌ السّلام‌ روز تاسوعا نزدیک‌ غروب‌ آفتاب‌ اصحاب‌ خود را جمع‌ نمودند. و حضرت‌ علیّ بن‌ الحسین‌ زین‌العابدین‌ علیه‌ السّلام‌ می‌فرماید: من‌ نزدیک‌ رفتم‌ تا ببینم‌ به‌ آنها چه‌ می‌گوید؛ و من‌ در آن‌ وقت‌ مریض‌ بودم‌. پس‌ شنیدم‌ که‌ پدرم‌ به‌ اصحاب‌ خود چنین‌ فرمود:



ادامه مطلب

پنجشنبه ۸ آبان ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

خطبه امام حسین علیه السلام در بیان علت قیام خود

خطبه امام حسین علیه السلام  در مکانی به ‌نام"بی ضه"، در بیان علت قیام خود

     از طبری‌ نقل‌ است‌ که‌ أبو مِخْنَف‌ از عَقَبه‌ بن‌ أبی‌العِیزاز روایت‌ کرده‌ است‌ که‌ حسین‌ علیه‌ السّلام‌ اصحاب‌ خود و اصحاب‌ حرّ را در بیضَه‌ مخاطب‌ قرار داده‌ و بدین‌ خطبه‌ مشغول‌ شد:



ادامه مطلب

چهارشنبه ٧ آبان ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

خبر شهادت ثارالله از ابو تراب

خبر شهادت ثارالله از ابو تراب

حمیری در قرب الاسناد از حضرت صادق(علیه السلام) روایت کرده است که حضرت امیرالمومنین(علیه السلام) با دو نفر از اصحاب خود به زمین کربلا رسید، چون داخل آنجا شد، اشک از دیده های مبارکش جاری شد و فرمود که این محل خوابیدن شتران ایشان است و این محل فرود آوردن بارهای ایشان است و در اینجا ریخته می شود خون های ایشان، خوشا به حال تو ای تربت (کربلا) که خون های دوستان خدا بر تو ریخته می شود.

منتهی الآمال ( شیخ عباس قمی ره ) جلد 1 صفحه 354


سه‌شنبه ٦ آبان ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

خبر شهادت امام حسین(علیه السلام) توسط نبی مکرم اسلام

خبر شهادت امام حسین(علیه السلام) توسط نبی مکرم اسلام

شیخ طوسی(ره) و دیگران به سند معتبر از حضرت امام رضا علیه السلام نقل کرده اند که چون حضرت امام حسین علیه السلام متولد شد حضرت(رسول صلی الله علیه و آله و سلم) اسماء بنت عمیس را فرمود که بیاور فرزند مرا ای اسماء، اسماء گفت آن حضرت را در جامه ی سفیدی پیچیده به خدمت حضرت محمّد صلی الله علیه و آله و سلم بُردم، حضرت او را گرفت و در آغوش گرفت و در گوش چپش اقامه گفت پس جبرئیل نازل شد و گفت حق تعالی تو را سلام می رساند و می فرماید که چون علی(علیه السلام) نسبت به تو به منزله هرون(علیه السلام) است نسبت به موسی(علیه السلام) پس او را به اسم پسر کوچک هرون(علیه السلام) نام گذاری کن که بشیر است و چون لغت تو عربی است او را حسین(علیه السلام) نام گذاری کن ، پس حضرت رسول(صلی الله علیه و آله و سلم) او را بوسید و گریست و فرمود که تو را مصیبتی عظیم در پیش است، خداوندا لعنت کن کشنده ی او را، پس فرمود که ای اسماء این خبر را به فاطمه(سلام الله علیها) مگو، چون روز هفتم شد حضرت(رسول صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود که بیاور فرزند مرا، چون او را به نزد آن حضرت بردم گوسفند سیاه و سفیدی از برای او عقیقه کرد، یک رانش را به قابله داد، و سر امام(علیه السلام) را تراشید و به وزن موی سرش نقره تصدق کرد و او را در آغوش گرفت و فرمود ای اباعبدالله چه بسیار گران است بر من کشته شدن تو، پس حضرت(رسول صلی الله علیه و آله و سلم) بسیار گریست، اسماء گفت پدر و مادرم فدای تو باد این چه خبر است که در روز اول ولادت امام حسین(علیه السلام) گفتید و امروز نیز میفرمایید و گریه می کنید، حضرت فرمود که می گریم بر این فرزند دلبند خود که گروهی کافر ستم کار از بنی امیه او را خواهند کشت، خدا نرساند به ایشان شفاعت مرا، خواهد کشت او را مردی که رخنه در دین من خواهد کرد و به خداوند عظیم کافر خواهد شد، پس گفت خداوند سؤال میکنم از تو در حق دو فرزندم آن چه را که سؤال کرد ابراهیم(علیه السلام) در حق ذریت خود، خداوندا تو دوست دار ایشان را و دوست دار هرکه دوست می دارد ایشان را و لعنت کن هرکه ایشان را دشمن دارد لعنتی چندان که آسمان و زمین پر شود.

منتهی الآمال ( شیخ عباس قمی ره ) جلد 1  صفحه 337 الی 338


دوشنبه ٥ آبان ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

خبر شهادت ابا عبد الله علیه السلام

ابن طاوس از حذیفه روایت کرده است که گفت شنیدم از حضرت حسین(علیه السلام) که در زمان حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) در حالتی که امام حسین(علیه السلام) کودک بود، حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) میفرمود: به خدا سوگند جمع خواهند شد برای ریختن خون من طاغیان بنی امیه و سر کرده ایشان عمروبن سعد(لعنه الله) خواهد بود.

منتهی الآمال (شیخ عباس قمی ره) جلد 1 صفحه 346

 

ابن شهر آشوب از سلمان فارسی(ره) روایت کرده که حضرت امام حسین(علیه السلام) روی پای رسول الله(صلی الله علیه و آله وسلم) نشسته بود، پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) او را می بوسید و میفرمود تو سید پسر سید و پدر ساداتی و امام پسر امام و پدر امامانی و حجت پسر حجت و پدر حجت های خدایی از صلب تو نه تن امام پدید آیند و نهمی ایشان قائم آل محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) است.

منتهی الآمال (شیخ عباس قمی ره) جلد 1 صفحه 340

 

شیخ طوسی(ره) و دیگران به سند معتبر از حضرت امام رضا(علیه السلام) نقل کرده اند که چون حضرت امام حسین(علیه السلام) متولد شد حضرت رسول(صلی الله علیه و آله و سلم) اسماء بنت عمیس را فرمود که بیاور فرزند مرا ای اسماء، اسماء گفت آن حضرت را در جامه سفیدی پیچیده به خدمت حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) بُردم، حضرت او را گرفت و در آغوش گرفت و در گوش چپش اقامه گفت پس جبرئیل نازل شد و گفت حق تعالی تو را سلام میرساند و میفرماید که چون علی(علیه و آله و سلم) نسبت به تو به منزله هرون است نسبت به موسی(علیه السلام) پس او را به اسم پسر کوچک هرون نام گذاری کن که بشیر است و چون لغت تو عربی است او را حسین نام گذاری کن، پس حضرت رسول(صلی الله علیه و آله وسلم) او را بوسید و گریست و فرمود که تو را مصیبتی عظیم در پیش است، خداوندا لعنت کن کشنده او را، پس فرمود که ای اسماء این خبر را به فاطمه مگو، چون روز هفتم شد حضرت رسول(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود که بیاور فرزند مرا، چون او را به نزد آن حضرت بردم گوسفند سیاه و سفیدی از برای او عقیقه کرد، یک رانش را به قابله داد، و سر امام(علیه السلام) را تراشید و به وزن موی سرش نقره تصدق کرد و او را در آغوش گرفت و فرمود ای اباعبدالله چه بسیار گران است بر من کشته شدن تو، پس حضرت رسول(صلی الله علیه و آله و سلم) بسیار گریست، اسماء گفت پدر و مادرم فدای تو باد این چه خبر است که در روز اول ولادت امام حسین(علیه السلام) گفتید و امروز نیز میفرمایید و گریه می کنید، حضرت فرمود که می گریم بر این فرزند دلبند خود که گروهی کافر ستم کار از بنی امیه او را خواهند کشت، خدا نرساند به ایشان شفاعت مرا، خواهد کشت او را مردی که رخنه در دین من خواهد کرد و به خداوند عظیم کافر خواهد شد، پس گفت خداوند سؤال میکنم از تو در حق دو فرزندم آنچه را که سؤال کرد ابراهیم در حق ذریت خود، خداوندا تو دوست دار ایشان را و دوست دار هر که دوست می دارد ایشان را و لعنت کن هر که ایشان را دشمن دارد لعنتی چندان که آسمان و زمین پر شود.

منتهی الآمال (شیخ عباس قمی ره) جلد 1  صفحه 337 الی 338


یکشنبه ٤ آبان ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

سورة نوح

سورة نوح

 

اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجِیمِ

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِیمِ

إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَکَ مِن قَبْلِ أَن یَأْتِیَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿1﴾ قَالَ یَا قَوْمِ إِنِّی لَکُمْ نَذِیرٌ مُّبِینٌ ﴿2﴾ أَنِ اعْبُدُوا اللَّـهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِیعُونِ ﴿3﴾ یَغْفِرْ لَکُم مِّن ذُنُوبِکُمْ وَیُؤَخِّرْکُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّىۚ  إِنَّ أَجَلَ اللَّـهِ إِذَا جَاءَ لَا یُؤَخَّرُ ۖ  لَوْ کُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿4﴾ قَالَ رَبِّ إِنِّی دَعَوْتُ قَوْمِی لَیْلًا وَنَهَارًا ﴿5﴾ فَلَمْ یَزِدْهُمْ دُعَائِی إِلَّا فِرَارًا ﴿6﴾ وَإِنِّی کُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِی آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِیَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَکْبَرُوا اسْتِکْبَارًا ﴿7﴾ ثُمَّ إِنِّی دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ﴿8﴾ ثُمَّ إِنِّی أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا ﴿9﴾ فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کَانَ غَفَّارًا ﴿10﴾ یُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَیْکُم مِّدْرَارًا ﴿11﴾ وَیُمْدِدْکُم بِأَمْوَالٍ وَبَنِینَ وَیَجْعَل لَّکُمْ جَنَّاتٍ وَیَجْعَل لَّکُمْ أَنْهَارًا ﴿12﴾ مَّا لَکُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّـهِ وَقَارًا ﴿13﴾ وَقَدْ خَلَقَکُمْ أَطْوَارًا ﴿14﴾ أَلَمْ تَرَوْا کَیْفَ خَلَقَ اللَّـهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ﴿15﴾ وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِیهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا ﴿16﴾ وَاللَّـهُ أَنبَتَکُم مِّنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا ﴿17﴾ ثُمَّ یُعِیدُکُمْ فِیهَا وَیُخْرِجُکُمْ إِخْرَاجًا ﴿18﴾ وَاللَّـهُ جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ بِسَاطًا ﴿19﴾ لِّتَسْلُکُوا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ﴿20﴾ قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِی وَاتَّبَعُوا مَن لَّمْ یَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا ﴿21﴾ وَمَکَرُوا مَکْرًا کُبَّارًا ﴿22﴾ وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَکُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا یَغُوثَ وَیَعُوقَ وَنَسْرًا ﴿23﴾ وَقَدْ أَضَلُّوا کَثِیرًا ۖ  وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِینَ إِلَّا ضَلَالًا ﴿24﴾ مِّمَّا خَطِیئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ یَجِدُوا لَهُم مِّن دُونِ اللَّـهِ أَنصَارًا ﴿25﴾ وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا ﴿26﴾ إِنَّکَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا کَفَّارًا ﴿27﴾ رَّبِّ اغْفِرْ لِی وَلِوَالِدَیَّ وَلِمَن دَخَلَ بَیْتِیَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِینَ إِلَّا تَبَارًا ﴿28﴾

صَدَقَ اللهُ العَلِیُّ العَظِیم

 

پناه می برم به خدا از شیطان رانده شده

به نام خداوند بخشایشگر مهربان

ما نوح را به سوى قومش فرستادیم که: «قومت را، پیش از آنکه عذابى دردناک به آنان رسد، هشدار ده» ﴿1﴾ [نوح‌] گفت: «اى قوم من، من شما را هشدار دهنده‌ اى آشکارم ﴿2﴾ که خدا را بپرستید و از او پروا دارید و مرا فرمان برید ﴿3﴾ [تا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشاید و [اجل‌] شما را تا وقتى معین به تأخیر اندازد. اگر بدانید، چون وقت مقرر خدا برسد، تأخیر بر نخواهد داشت ﴿4﴾ [نوح‌] گفت: «پروردگارا، من قوم خود را شب و روز دعوت کردم ﴿5﴾ و دعوت من جز بر گریزشان نیفزود ﴿6﴾ و من هر بار که آنان را دعوت کردم تا ایشان را بیامرزى، انگشتانشان را در گوشهایشان کردند و رداى خویشتن بر سر کشیدند و اصرار ورزیدند و هر چه بیشتر بر کبر خود افزودند ﴿7﴾ سپس من آشکارا آنان را دعوت کردم ﴿8﴾ باز من به آنان اعلام نمودم و در خلوت [و] پوشیده نیز به ایشان گفتم ﴿9﴾ و گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او همواره آمرزنده است ﴿10﴾ [تا] بر شما از آسمان باران پى در پى فرستد ﴿11﴾ و شما را به اموال و پسران، یارى کند، و برایتان باغها قرار دهد و نهرها براى شما پدید آورد ﴿12﴾ شما را چه شده است که از شکوه خدا بیم ندارید؟ ﴿13﴾ و حال آنکه شما را مرحله به مرحله خلق کرده است ﴿14﴾ مگر ملاحظه نکرده‌اید که چگونه خدا هفت آسمان را تُوبرتُو آفریده است ﴿15﴾ و ماه را در میان آنها روشنایى ‌بخش گردانید و خورشید را [چون‌] چراغى قرار داد ﴿16﴾ و خدا[ست که‌] شما را [مانند] گیاهى از زمین رویانید ﴿17﴾ سپس شما را در آن بازمى‌گرداند و بیرون مى‌آورد بیرون ‌آوردنى [عجیب] ﴿18﴾ و خدا زمین را براى شما فرشى [گسترده‌] ساخت ﴿19﴾ تا در راه هاى فراخ آن بروید ﴿20﴾ نوح گفت: «پروردگارا، آنان نافرمانى من کردند و کسى را پیروى نمودند که مال و فرزندش جز بر زیان وى نیفزود ﴿21﴾ و دست به نیرنگى بس بزرگ زدند ﴿22﴾ و گفتند: زنهار، خدایان خود را رها مکنید، و نه «وَدّ» را واگذارید و نه «سُواع» و نه «یَغُوث» و نه «یَعُوق» و نه «نَسْر» را ﴿23﴾ و بسیارى را گمراه کرده ‌اند. [بار خدایا،] جز بر گمراهى ستمکاران میفزاى» ﴿24﴾ [تا] به سبب گناهانشان غرقه گشتند و [پس از مرگ‌] در آتشى درآورده شدند و براى خود، در برابر خدا یارانى نیافتند ﴿25﴾ و نوح گفت: «پروردگارا، هیچ کس از کافران را بر روى زمین مگذار ﴿26﴾ چرا که اگر تو آنان را باقى گذارى، بندگانت را گمراه مى‌کنند و جز پلیدکار ناسپاس نزایند ﴿27﴾ پروردگارا، بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى که در سرایم درآید، و بر مردان و زنان با ایمان ببخشاى، و جز بر هلاکت ستمگران میفزاى»﴿28﴾

راست گفت خداوند بلندمرتبه و با عظمت


 

عبور از صراط

عبور از صراط

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله):

و من حافظ علی الجماعة حیثما کان مر علی الصراط کالبرق الخاطف اللامع فی اول زمرة مع السابقین.

پیامبر  اکرم (درود خدا بر او و خاندانش) فرمودند:

کسی که محافظت و مداومت بر نماز جماعت کند، مانند برق سریع و درخشان همراه نخستین گروه بهشتیان از روی صراط می گذرد.

ثواب الاعمال، صفحه 343


پنجشنبه ۱ آبان ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

عالِم فریفته دنیا را

پیامبر مکرم اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم):

«أَوْحَى اللّهُ إِلى داوُدَ(علیه السلام) لا تَجْعَلْ بَیْنى وَ بَیْنَکَ عالِمًا مَفْتُونًا بِالدُّنْیا فَیَصُدَّکَ عَنْ طَریقِ مَحَبَّتى فَإِنَّ أُولئِکَ قُطّاعُ طَریقِ عِبادِى الْمُریدینَ، إِنَّ أَدْنى ما أَنـَا صانِعٌ بِهِمْ أَنْ أَنـْزَعَ حَلاوَةَ مُناجاتى عَنْ قُلوبِهِمْ.»

خداوند به داود(علیه السلام) وحى فرمود که:  میان من و خودت، عالِم فریفته دنیا را واسطه قرار مده که تو را از راه دوستى ام بگرداند، زیرا که آنان، راهزنانِ بندگانِ جویاى منند، همانا کمتر کارى که با ایشان کنم این است که شیرینى مناجاتم را از دلشان برکنم.

سیره وسخن پیشوایان - سید رضا صدر


چهارشنبه ۳٠ مهر ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

سورة عبس

سورة عبس

 

اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجِیم

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِیمِ

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ ﴿1أَن جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ ﴿2 وَمَا یُدْرِیکَ لَعَلَّهُ یَزَّکَّىٰ ﴿3 أَوْ یَذَّکَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّکْرَىٰ ﴿4 أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ ﴿5 فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّىٰ ﴿6 وَمَا عَلَیْکَ أَلَّا یَزَّکَّىٰ ﴿7 وَأَمَّا مَن جَاءَکَ یَسْعَىٰ ﴿8 وَهُوَ یَخْشَىٰ ﴿9 فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿10 کَلَّا إِنَّهَا تَذْکِرَةٌ ﴿11 فَمَن شَاءَ ذَکَرَهُ ﴿12 فِی صُحُفٍ مُّکَرَّمَةٍ ﴿13 مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ﴿14 بِأَیْدِی سَفَرَةٍ ﴿15 کِرَامٍ بَرَرَةٍ ﴿16 قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَکْفَرَهُ ﴿17 مِنْ أَیِّ شَیْءٍ خَلَقَهُ ﴿18 مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ﴿19 ثُمَّ السَّبِیلَ یَسَّرَهُ ﴿20 ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ﴿21 ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنشَرَهُ ﴿22 کَلَّا لَمَّا یَقْضِ مَا أَمَرَهُ ﴿23 فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ ﴿24 أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا ﴿25 ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ﴿26 فَأَنبَتْنَا فِیهَا حَبًّا ﴿27 وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿28 وَزَیْتُونًا وَنَخْلًا ﴿29 وَحَدَائِقَ غُلْبًا ﴿30 وَفَاکِهَةً وَأَبًّا ﴿31 مَّتَاعًا لَّکُمْ وَلِأَنْعَامِکُمْ ﴿32 فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ ﴿33 یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ ﴿34 وَأُمِّهِ وَأَبِیهِ ﴿35 وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِیهِ ﴿36 لِکُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَأْنٌ یُغْنِیهِ ﴿37 وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ﴿38 ضَاحِکَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ﴿39 وَوُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ عَلَیْهَا غَبَرَةٌ ﴿40 تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41 أُولَـٰئِکَ هُمُ الْکَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ﴿42

صَدَقَ اللهُ العَلِیُّ العَظِیم

 

پناه می برم به خدا از شیطان رانده شده

به نام خداوند بخشایشگر مهربان

چهره در هم کشید و روى گردانید ﴿1 که آن مرد نابینا پیش او آمد ﴿2 و تو چه دانى، شاید او به پاکى گراید ﴿3 یا پند پذیرد و اندرز سودش دهد ﴿4 اما آن کس که خود را بى‌ نیاز مى‌ پندارد ﴿5 تو بدو مى ‌پردازى ﴿6 با آنکه اگر پاک نگردد، بر تو [مسؤولیتى‌] نیست ﴿7 و اما آن کس که شتابان پیش تو آمد ﴿8 در حالى که [از خدا] مى ‌ترسید ﴿9 تو از او به دیگران مى ‌پردازى ﴿10 زنهار [چنین مکن‌] این [آیات‌] پندى است ﴿11 تا هر که خواهد، از آن پند گیرد ﴿12 در صحیفه ‌هایى ارجمند ﴿13 والا و پاک‌ شده ﴿14 به دست فرشتگانى ﴿15 ارجمند و نیکوکار ﴿16 کشته باد انسان، چه ناسپاس است ﴿17 او را از چه چیز آفریده است؟ ﴿18 از نطفه ‌اى خلقش کرد و اندازه مقررش بخشید ﴿19 سپس راه را بر او آسان گردانید ﴿20 آنگاه به مرگش رسانید و در قبرش نهاد ﴿21 سپس چون بخواهد او را برانگیزد ﴿22 ولى نه! هنوز آنچه را به او دستور داده، به جاى نیاورده است ﴿23 پس انسان باید به خوراک خود بنگرد ﴿24 که ما آب را به صورت بارشى فرو ریختیم ﴿25 آنگاه زمین را با شکافتنى [لازم‌] شکافتیم ﴿26 پس در آن، دانه رویانیدیم ﴿27 و انگور و سبزى ﴿28 و زیتون و درخت خرما ﴿29 و باغ هاى انبوه ﴿30 و میوه و چراگاه ﴿31 [تا وسیله‌] استفاده شما و دامهایتان باشد ﴿32 پس چون فریاد گوش‌خراش دررسد ﴿33 روزى که آدمى از برادرش ﴿34 و از مادرش و پدرش ﴿35 و از همسرش و پسرانش مى‌ گریزد ﴿36 در آن روز، هر کسى از آنان را کارى است که او را به خود مشغول مى‌ دارد ﴿37 در آن روز، چهره ‌هایى درخشانند ﴿38 خندان [و] شادانند ﴿39 و در آن روز، چهره ‌هایى است که بر آنها غبار نشسته ﴿40 [و] آنها را تاریکى پوشانده است ﴿41 آنان همان کافران بدکارند ﴿42

راست گفت خداوند بلند مرتبه و با عظمت


سه‌شنبه ٢٩ مهر ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

عاقبت اندیشى

سالروز نزول سوره انسان(هل اتی) در منقبت امیرالمومنین و خاندان پاکش(علیهم السلام) گرامی باد

 

عاقبت اندیشى


امیرالمؤمنین امام علی (علیه السلام) فرمودند:
مَن تَوَرَّطَ فِی الاُمورِ بِغَیرِ نَظَرٍ فِی العَواقِبِ فَقَد تَعَرَّضَ لِلنَّوائبِ.

هر کس بدون آنکه در عواقب کاری بیندیشد، بدان دست زند، خود را در معرض گرفتاری‌ها انداخته است.

تحف العقول، صفحه 356


دوشنبه ٢۸ مهر ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

عید مباهله مبارک باد

عید مباهله مبارک باد

 



ادامه مطلب

یکشنبه ٢٧ مهر ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

سوره ملک

سوره ملک

 

اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجِیم

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِیمِ

تَبَارَکَ الَّذِی بِیَدِهِ الْمُلْکُ وَهُوَ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿1﴾ الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَیَاةَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ  وَهُوَ الْعَزِیزُ الْغَفُورُ ﴿2﴾ الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ  مَّا تَرَىٰ فِی خَلْقِ الرَّحْمَـٰنِ مِن تَفَاوُتٍ ۖ  فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِن فُطُورٍ ﴿3﴾ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ کَرَّتَیْنِ یَنقَلِبْ إِلَیْکَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِیرٌ ﴿4﴾ وَلَقَدْ زَیَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْیَا بِمَصَابِیحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِّلشَّیَاطِینِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِیرِ ﴿5﴾ وَلِلَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ  وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ﴿6﴾ إِذَا أُلْقُوا فِیهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِیقًا وَهِیَ تَفُورُ ﴿7﴾ تَکَادُ تَمَیَّزُ مِنَ الْغَیْظِ ۖ  کُلَّمَا أُلْقِیَ فِیهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ یَأْتِکُمْ نَذِیرٌ ﴿8﴾ قَالُوا بَلَىٰ قَدْ جَاءَنَا نَذِیرٌ فَکَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّـهُ مِن شَیْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِی ضَلَالٍ کَبِیرٍ ﴿9﴾ وَقَالُوا لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا کُنَّا فِی أَصْحَابِ السَّعِیرِ ﴿10﴾ فَاعْتَرَفُوا بِذَنبِهِمْ فَسُحْقًا لِّأَصْحَابِ السَّعِیرِ ﴿11﴾ إِنَّ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَیْبِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ کَبِیرٌ ﴿12﴾ وَأَسِرُّوا قَوْلَکُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ ۖ  إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿13﴾ أَلَا یَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ ﴿14﴾ هُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِی مَنَاکِبِهَا وَکُلُوا مِن رِّزْقِهِ ۖ  وَإِلَیْهِ النُّشُورُ ﴿15﴾ أَأَمِنتُم مَّن فِی السَّمَاءِ أَن یَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ فَإِذَا هِیَ تَمُورُ ﴿16﴾ أَمْ أَمِنتُم مَّن فِی السَّمَاءِ أَن یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حَاصِبًا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ کَیْفَ نَذِیرِ ﴿17﴾ وَلَقَدْ کَذَّبَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَکَیْفَ کَانَ نَکِیرِ ﴿18﴾ أَوَلَمْ یَرَوْا إِلَى الطَّیْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَیَقْبِضْنَ ۚ  مَا یُمْسِکُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمَـٰنُ ۚ  إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ بَصِیرٌ ﴿19﴾ أَمَّنْ هَـٰذَا الَّذِی هُوَ جُندٌ لَّکُمْ یَنصُرُکُم مِّن دُونِ الرَّحْمَـٰنِ ۚ  إِنِ الْکَافِرُونَ إِلَّا فِی غُرُورٍ ﴿20﴾ أَمَّنْ هَـٰذَا الَّذِی یَرْزُقُکُمْ إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ ۚ  بَل لَّجُّوا فِی عُتُوٍّ وَنُفُورٍ ﴿21﴾ أَفَمَن یَمْشِی مُکِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِ أَهْدَىٰ أَمَّن یَمْشِی سَوِیًّا عَلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ ﴿22﴾ قُلْ هُوَ الَّذِی أَنشَأَکُمْ وَجَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۖ  قَلِیلًا مَّا تَشْکُرُونَ ﴿23﴾ قُلْ هُوَ الَّذِی ذَرَأَکُمْ فِی الْأَرْضِ وَإِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿24﴾ وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا الْوَعْدُ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿25﴾ قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِندَ اللَّـهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِیرٌ مُّبِینٌ ﴿26﴾ فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِیئَتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُوا وَقِیلَ هَـٰذَا الَّذِی کُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ ﴿27﴾ قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَهْلَکَنِیَ اللَّـهُ وَمَن مَّعِیَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَن یُجِیرُ الْکَافِرِینَ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ ﴿28﴾ قُلْ هُوَ الرَّحْمَـٰنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَیْهِ تَوَکَّلْنَا ۖ  فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِی ضَلَالٍ مُّبِینٍ ﴿29﴾ قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُکُمْ غَوْرًا فَمَن یَأْتِیکُم بِمَاءٍ مَّعِینٍ ﴿30﴾

صَدَقَ اللهُ العَلِیُّ العَظِیم

 

پناه می برم بر خداوند از شیطان رانده شده

به نام خداوند بخشایشگر مهربان

بزرگوار [و خجسته] است آنکه فرمانروایى به دست اوست و او بر هر چیزى تواناست ﴿1﴾ همان که مرگ و زندگى را پدید آورد تا شما را بیازماید که کدامتان نیکوکارترید، و اوست ارجمند آمرزنده ﴿2﴾ همان که هفت آسمان را طبقه طبقه بیافرید. در آفرینش آن [خداى] بخشایشگر هیچ گونه اختلاف [و تفاوتى] نمى بینى. باز بنگر، آیا خلل [و نقصانى] مى بینى؟ ﴿3﴾ باز دوباره بنگر تا نگاهت زبون و درمانده به سویت بازگردد ﴿4﴾ و در حقیقت، آسمان دنیا را با چراغ هایى زینت دادیم و آن را مایه طرد شیاطین [= قواى مزاحم] گردانیدیم و براى آنها عذاب آتش فروزان آماده کرده ایم ﴿5﴾ و کسانى که به پروردگارشان انکار آوردند، عذاب آتش جهنم خواهند داشت و چه بد سرانجامى است ﴿6﴾ چون در آنجا افکنده شوند، از آن خروشى مى شنوند در حالى که مى جوشد ﴿7﴾ نزدیک است که از خشم شکافته شود. هر بار که گروهى در آن افکنده شوند، نگاهبانان آن از ایشان پرسند: «مگر شما را هشدار دهنده اى نیامد؟» ﴿8﴾ گویند: «چرا، هشدار دهنده اى به سوى ما آمد و[لى] تکذیب کردیم و گفتیم: خدا چیزى فرو نفرستاده است، شما جز در گمراهى بزرگ نیستید» ﴿9﴾ و گویند: «اگر شنیده [و پذیرفته] بودیم یا تعقل کرده بودیم در [میان] دوزخیان نبودیم» ﴿10﴾ پس به گناه خود اقرار مى کنند. و مرگ باد بر اهل جهنم ﴿11﴾ کسانى که در نهان از پروردگارشان مى ترسند، آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ خواهد بود ﴿12﴾ و [اگر] سخن خود را پنهان دارید، یا آشکارش نمایید، در حقیقت وى به راز دلها آگاه است ﴿13﴾ آیا کسى که آفریده است نمى داند؟ با اینکه او خود باریک بین آگاه است ﴿14﴾ اوست کسى که زمین را براى شما رام گردانید، پس در فراخناى آن رهسپار شوید و از روزى [خدا] بخورید و رستاخیز به سوى اوست ﴿15﴾ آیا از آن کس که در آسمان است ایمن شده اید که شما را در زمین فرو برد، پس بناگاه [زمین] به تپیدن افتد؟ ﴿16﴾ یا از آن کس که در آسمان است ایمن شده اید که بر [سر] شما تندبادى از سنگریزه فرو فرستد؟ پس به زودى خواهید دانست که بیم دادن من چگونه است ﴿17﴾ و پیش از آنان [نیز] کسانى به تکذیب پرداختند پس عذاب من چگونه بود؟ ﴿18﴾ آیا در بالاى سرشان به پرندگان ننگریستهاند [که گاه] بال مى گسترند و [گاه] بال مى زنند؟ جز خداى رحمان [کسى] آنها را نگاه نمىدارد، او به هر چیزى بیناست ﴿19﴾ یا آن کسى که خود براى شما [چون] سپاهى است که یاریتان مى کند، جز خداى رحمان کیست؟ کافران جز گرفتار فریب نیستند ﴿20﴾ یا کیست آن که به شما روزى دهد اگر [خدا] روزى خود را [از شما] باز دارد؟ [نه] بلکه در سرکشى و نفرت پافشارى کردند ﴿21﴾ پس آیا آن کس که نگونسار راه مى پیماید هدایت یافته تر است یا آن کس که ایستاده بر راه راست مى رود؟ ﴿22﴾ بگو: «اوست آن کس که شما را پدید آورده و براى شما گوش و دیدگان و دل ها آفریده است. چه کم سپاس گزارید» ﴿23﴾ بگو: «اوست که شما را در زمین پراکنده کرده، و به نزد او [ست که] گرد آورده خواهید شد» ﴿24﴾ و مى گویند: «اگر راست مى گویید، این وعده کى خواهد بود؟» ﴿25﴾ بگو: «علم [آن] فقط پیش خداست و من صرفاً هشدار دهنده اى آشکارم» ﴿26﴾ و آنگاه که آن [لحظه موعود] را نزدیک ببینند، چهره هاى کسانى که کافر شده اند در هم رود، و گفته شود: «این است همان چیزى که آن را فرا مى خواندید» ﴿27﴾ بگو: «به من خبر دهید، اگر خدا مرا و هر که را با من است هلاک کند یا ما را مورد رحمت قرار دهد، چه کسى کافران را از عذابى پردرد پناه خواهد داد؟» ﴿28﴾ بگو: «اوست خداى بخشایشگر، به او ایمان آوردیم، و بر او توکل کردیم. و به زودى خواهید دانست چه کسى است که خود در گمراهى آشکارى است» ﴿29﴾ بگو: «به من خبر دهید، اگر آب [آشامیدنى] شما [به زمین] فرو رود، چه کسى آب روان برایتان خواهد آورد؟» ﴿30﴾

راست گفت خداوند بلند مرتبه و با عظمت


 

خاطرات دفاع مقدس

سه هزار تومان

دفعه دومی که از خانه فرار کرده بودم و به جبهه رفته بودم برای اینکه پیدایم نکنند تا 9 ماه نه نامه ای نوشتم و نه خانواده ام از من خبری داشتند. وقتی به اجبار من را مرخصی فرستادند، مرحوم پدرم کاملا من را تحت نظر داشت که نکند دوباره برای رفتن به جبهه فرار کنم. نه اجازه خرید و نه پول تو جیبی و نه ... فقط شبها اجازه داشتم با ایشان به مسجد بروم. گاهی مواقع که بعد از نماز صبح یواشکی می خواستم بیرون بزنم ناگهان مرحوم پدرم را دم درب با نگاه عاقل اندر سفیه می دیدم و با لبخندی می فرمودند: کجا؟ و من باز می گشتم.

خلاصه یک روز صبح از غفلت ایشان استفاده کرده و دوباره فرار کردم. به پایگاه شهید بهشتی رفته و درخواست اعزام فوری نمودم. موارد اعزام مهیا شد، ولی مسئول امریه نبود لذا بلیط قطار و پول راه را نتوانستم بگیرم.

به راه آهن که رفتم دیدم بلیط قطار تا دو کوهه(مقر لشکر 27 محمدرسول الله در نزدیکی اندیمشک) 800 ریال است  و من فقط 200 ریال دارم. خوب چه کنم. بلیط سایر مسیرها را نگاه کردم. تا شهر ازنا 200 ریال. ناگهان جرقه ای در ذهنم زده شد. خاله ام در ازنا بود و شوهرخاله ام رئیس ایستگاه ازنا. 200 ریال را دادم و بلیط ازنا خریدم.

به منزل خاله ام که رسیدم سلامی کردم و گفتم دارم میرم جبهه دلم برای شما تنگ شده بود، گفتم ناهار بیام پیشتون و با قطار بعد از ظهر برم دو کوهه. خوشبختانه نه خاله در منزل تلفن داشت و نه منزل ما تلفن داشت. و من هم قبل از منزل خاله سری به شوهر خاله زده بودم و ایشان هم خودشان به زور بلیط دوکوهه را به من تحویل دادند و گفتند تو حق نداری پول آن را بدهی.

ناهار را که خوردم از خاله خداحافظی کردم و ایشان توشه ی راهی و مبلغ 1000 ریال به من دادند تا دست خالی از منزل ایشان نروم. خوب موجودی مالی من از صفر ریال به هزار ریال رسید.

نزدکی صبح به دوکوهه رسیدم. و صبح متوجه شدم لشکر به کوزران (مقر لشکر 27 محمد رسول الله در نزدیکی کرمانشاه) رفته است.

گفتند یک اتوبوس آماده است تا جاماندگان را ببرد. سریع خود را به اتوبوس لشکر رساندم و با آن به کوزران رفتم.

عصر در گردان بودم. شب بعد از نماز عشا فرمانده گردان آمد و گفت در هدایای مردمی فردی سه هزار تومان فرستاده و گفته است که این مبلغ فقط به یک نفر که از همه محتاج تر است پرداخت شود و گفتند هر کس که نیاز دارد بگوید تا بین آنها قرعه کشی شود. هیچکس اعلام نیاز نکرد. شورا گرفتند که چه کنند قرار شد بین همه قرعه کشی کنند.

قرعه به نام من افتاد. گفتم من تازه آمده ام حق سایرین است دوباره قرعه کشی کنید. دوباره به نام من افتاد. گفتم کاغذها را خوب هم نزده اید دوباره قرعه بزنید. بازهم قرعه به نام من افتاد. دیدم این هدیه ای از طرف خداوند است. لذا پذیرفتم. حالا 31000 ریال پول داشتم در حالی که برای رفتن به جبهه فقط 200 ریال داشتم.


پنجشنبه ٢٤ مهر ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 

عافیت یافتن شیخ حر عاملى به برکت ملاقات با امام زمان(عجل الله تعال فرجه)

عافیت یافتن شیخ حر عاملى به برکت ملاقات با امام زمان(عجل الله تعال فرجه)

محمد بن حسن جبل عاملى، معروف به شیخ حرعاملى، در کتاب «اِثباتُ الهُداةِ بالنُّصُوص والمُعجزاتِ» داستانى از ملاقات خویش با حجة بن الحسن(عجل الله تعالی فرجه) را به این مضمون نقل مى‏کند:

تقریباً ده ساله بودم که به بیمارىِ سختى دچار شدم تلاش طبیبان آن زمان براى معالجه من فایده ‏اى نکرد. روز به روز وضعیت مزاجى من بدتر مى‏شد و دیگر رمقى برایم باقى نمانده بود، به طورى که خویشان و آشنایانم گرد من جمع شده و گریه و زارى مى ‏کردند و مهیاى سوگوارى براى من مى ‏شدند. شبى همه اطرافیانم یقین پیدا کردند که من تا به صبح خواهم مرد.

در آن شب، بین خواب و بیدارى، توفیق زیارت معصومین(ع) یافتم. پیامبر(اکرم صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه اطهار(علیهم السلام) را دیدم و بر آنان سلام کردم و با هر یک از آنان مصافحه نمودم. میان من و امام صادق(علیه السلام) سخنى گذشت که چیزى از آن را به خاطر ندارم، تنها مى‏دانم که ایشان در حق من دعا کرد. به محضر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) رسیدم، سلام کرده و با آن حضرت مصافحه نمودم. سپس گریستم و گفتم: اى سرور من، مى ‏ترسم در این بیمارى بمیرم و به مقصود خویش در علم و عمل دست نیابم.

آن حضرت فرمود: هراسى نداشته باش؛ زیرا تو در این بیمارى نخواهى مرد. خداوند منان به تو شفا مى ‏دهد و تو عمر بسیار خواهى نمود. سپس آن حضرت، قدحى را که در دست مبارکش بود به من داد و من از آن نوشیدم و بلا فاصله عافیت یافتم و آن بیمارى از من بر طرف شد.

پس از این جریان، به خود آمده و در بستر نشستم. اطرافیانم که نگران حال من بودند با کمال شگفتى مرا عافیت یافته دیدند و شکر خداى را به جاى آوردند. من این قضیه را براى آنان پس از چند روز نقل کردم.(1)

گفتنى است که محدث گرانمایه، مرحوم شیخ حر عاملى، به مدت 71 سال (از 1033 تا 1104 قمرى) عمر کرده و در این مدت خدمات شایانى به اسلام و مذهب شیعه نمود. کتاب «وسائل الشیعه» که دائرة المعارف بزرگ روایىِ شیعه است از آثار ارزنده این محقق بزرگوار مى ‏باشد.

1-    اثبات الهداة بالنصوص والمعجزات، ج‏3، ص‏710؛ منتهى الآمال فى تاریخ النبى و الآل، ج‏2، ص‏470.

 

برگرفته شده از کتاب "خاندان عصمت علیهم السلام" تالیف سید تقی واردی


سه‌شنبه ٢٢ مهر ۱۳٩۳ | پيام ها ()

 


وبلاگ "علی ولی الله" وابسته به گروه اینترنتی "علی ولی الله" است که بصورت ایمیلی تحت یاهو توسط جمعی از عشاق و محبین اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام در خصوص نشر معارف شیعه به فعالیت می پردازد. آدرس گروه علی ولی الله ذیلا ایفاد می گردد: http://groups.yahoo.com/group/ali_valiyollah
ali_valiyollah@yahoo.com

 

13 آبان(۳)
15 خرداد(۱)
19 رمضان(٢)
22 بهمن(٦)
آبرو(۱)
آخرالزمان(٧)
آخرت(٢٦)
آرماگدون(۳)
آسمان(۱)
آقا مجتبی تهرانی(٩)
آلمان(۱)
آمریکا(۱)
آیت الله بهجت(٧)
آیت الله حق شناس(۱)
آیت الله مجتهدی(۱)
ابوذر(۱)
احتجاج طبرسی(٢)
احترام(٢)
احسان(۱)
احقاق الحق(۱)
احکام(٢)
اخلاق(٩٠)
اربعین(٩)
ارزش(۱۳٩)
ارشاد القلوب(۱)
ارشاد مفید(۳)
ازدواج(۱٢)
اسرار آل محمد(٢)
اسرار الشریعه(٢)
اسلام(۱٥)
اشک(٢٠)
اصلاح(٢)
اصول وافی(۳)
اصول کافی(۸٠)
اضحی(۱٤)
اعلام الوری(۱)
اعمال(٢)
اعیان الشیعه(٢)
اقبال الاعمال(۳)
اقبال سید ابن طاووس(٥)
اقبال لاهوری(۱)
الاحتجاج(٦)
الامالی شیخ مفید(٢)
الامالی طوسی(۱)
التجارات(۱)
الترغیب و الترهیب(۱)
التهذیب(٢)
التوحید شیخ صدوق(۱)
الدرة الباهرة(۳)
الزام الناسب(۳)
الغدیر(۳)
الگو(٢)
الله جل جلاله(٧٩)
النهایة(۳)
امالی شیخ صدوق(۳۱)
امام باقر(ع)(۱٠٧)
امام جواد(ع)(۳٢)
امام حسن(ع)(۳٦)
امام حسین(ع)(۱۸۳)
امام رضا(ع)(٩٩)
امام زمان(عج)(۱۸٤)
امام سجاد(ع)(٦٦)
امام صادق(ع)(۳٠٢)
امام عسکری(ع)(٥٦)
امام علی(ع)(٥۳٩)
امام هادی(ع)(٢٤)
امام کاظم(ع)(۸٠)
امامزادگان(٧٤)
امانت(٢)
انتظار(۳٠)
انسان(٦)
انقلاب(۱)
انگشتر(۱)
اهل بیت(٤)
اهل کسا(۱)
اولی(۱)
اکمال الدین(۱۳)
ایران(٤)
ایمان(۱٦)
باطل(۱)
بحارالانوار(٢۱٥)
بخل(۱)
بشارت(۱)
بقیع(۱)
بلا(٤)
بلوغ(٢)
بندگی(۱)
بهار(۱)
بهشت(۱٩)
بیان و التبیان(٢)
بیت الاحزان(۱)
بیماری(٢)
پاداش(٢)
پدر(۳)
پرچم(۱)
پرستار(۱)
پیامبران(۳)
پیروز(۱)
پیمان(۱)
تاریخ طبری(٢)
تاسوعا(٦)
تاویل الآیات(۱)
تبرک(٢)
تجسس(۱)
تحف العقول(٩٠)
تربت(۱)
ترویه(٢)
تسبیح(۱٥)
تشرف(۱)
تفسیر(۳)
تفسیر علی ابن ابراهیم(۱)
تفسیر قمی(۱)
تقوا(۱٤)
تناسخ(۱)
تنبیه الخواطر(٤)
تهذیب الاحکام(۳)
تهمت(۱)
توبه(۱۱)
توسل(٤)
توکل(۱٢)
تکبر(۳)
ثروت(٢٢)
ثــــواب(۱)
ثواب الاعمال(۱٥)
جابر ابن عبدالله انصاری(۱)
جامع الاحادیث(٩)
جامع الاخبار(۳)
جامع الصغیر(۱)
جامعه(۱)
جاهل(۱٤)
جزیره خضرا(٢)
جلاء العیون(٢)
جمهوری اسلامی(٢)
جمکران(۱)
جن(۱)
جنگ(٩)
جهاد(٩)
جهادالنفس(٧٥)
جهان(۱)
جهل(٧)
جهنم(۱٦)
جوان(۱٠)
حاجت(٢)
حج(٥)
حجاب(۳)
حجت(٢)
حدیث(۱۱٤٦)
حرام(٢)
حسد(٦)
حضرت آمنه(س)(٢)
حضرت ابراهیم(ع)(۱)
حضرت خدیجه(س)(٦)
حضرت رقیه(س)(٢)
حضرت زینب(س)(۱٦)
حضرت سلیمان(ع)(۱)
حضرت عباس(ع)(۱٦)
حضرت عبدالعظیم(۳)
حضرت علی اصغر(ع)(٦)
حضرت علی اکبر(ع)(٩)
حضرت فاطمه(س)(٢۱٢)
حضرت محمد(ص)(۳٩۸)
حضرت مسیح(ع)(٢)
حضرت معصومه(س)(۱۱)
حضرت یونس(ع)(۱)
حق(۳٥)
حلال(۱)
حمد(٥)
حکام(۱)
حکمت(٤٢)
حکومت(٤)
حیاة الحیوان(۱)
خاطرات(۳٠)
خانواده(٩)
ختم(۱)
خرائج(۱)
خشم(۱)
خصال صدوق(٥)
خطبه(٦)
خلافت(۱)
خلقت(٥)
خمس(۱)
خواب(٤)
خوف و رجا(٢٢)
خـــــون(٢)
خیانت(۱)
خیر(٢٦)
داستان(٧)
دختر(۳)
دروغ(۳)
دشمن(٧)
دعا(۱۱٥)
دعای روز ماه رمضان(۳۱)
دعبل خزاعی(۱)
دفاع مقدس(٢۸)
دلائل الامامة(٤)
دنیا(٢٧)
دوست(۱۳)
دومی(۱)
دین(٢۱)
ذلت(۱)
ذکر(٥)
ذی الحجه(۱٤)
ذیقعده(٤)
راز(٢)
رجال شیخ طوسی(۱)
رجب المرجب(۱٦)
رحلت(۱)
رحمت(٥)
رشد(۱)
رضایت(٤)
رمضان المبارک(٥٦)
رهبر کبیر انقلاب(۱٢)
روایت(٥)
روز قدس(٢)
روزه(۸۳)
روسیه(۱)
روضه کافی(٢)
ریا(٢)
زبان(٤)
زشتی(٤٤)
زن(۸٢)
زندگی(۱٤)
زهد(٢)
زکات(۱٢)
زیارت(٩)
زیارتنامه(٢٠)
زینت(٢)
سبل الهدی و الرشاد(۱)
سجده(۸)
سخاوت(۱)
سعادت(٢)
سعدی(٢)
سفر(۱)
سفینة البحار(٦)
سلام(۳)
سلمان(۱)
سلیم بن قیس(۱)
سنت(۱)
سنن ابن ماجه(۱)
سنن ابی داود(۱)
سنن ترمذی(۱)
سود(۱)
سوغات(۱)
سکوت(٢)
سیاسی(۱٢)
سید حسن خمینی(۱)
سید حسن نصرالله(۱)
شب قدر(۱٠)
شخصیتها(٧۳)
شرک(٢)
شعبان المعظم(۱٠)
شعر(٧۸)
شفاء الروح(۱)
شفاعت(٤)
شناخت(۱٧)
شهادت(۱۳٦)
شهید چمران(۱)
شهید مطهری(٢)
شیخ حر عاملی(۱)
شیخ صدوق(۱)
شیخ مفید(٢)
شیطان(۳)
شیعه(٤٢)
صالحی شامی(۱)
صبحی الصالح(۱)
صبر(۱٠)
صحیح مسلم(۱)
صدقه(۱٢)
صله رحم(۱۱)
صلوات(۱٢)
صهیونیسم(٢)
طاغوت(۱)
طلب(٢)
ظلم(۱۳)
ظهور(۳۱)
عاشورا(٥۱)
عاق والدین(٢)
عالم(۱٦)
عبادت(۳۳)
عبدالمطلب(٢)
عدالت(٥)
عدة الداعی(٦)
عذاب(۱)
عرفه(٤)
عزا(٤)
عزت نفس(۱٦)
عشق(۱٧)
عصمت(۳)
عطر(٢)
عطسه(۱)
عقل(۱٧)
علامه محمدتقی جعفری(۱)
علل الشرایع(٦)
علم(٤٠)
عمر بن خطاب(۱)
عمل(۳٤)
عید(٥٦)
عیون اخبار الرضا(۱۱)
غدیریه(۱٠۸)
غذا(۳)
غررالحکم(۳٦)
غرور(۱)
غیبت(٧)
غیبة طوسی(٧)
غیبت نعمانی(٤)
فرائد السمطین(۱)
فرج(۱٦)
فردوسی(۱)
فرشته(۱)
فروع کافی(۱)
فضیلت(۱)
فطرت(٢)
فقر(۱۳)
فقیه(۱)
فلسطین(٢)
فکر(٤)
فیلم(۱)
قانون(۱)
قبر(۱)
قرآن(٥٦)
قرب الاسناد(٢)
قرض الحسنه(۱)
قصار الحکم(٢)
قم(۱)
قناعت(٢)
قیام(۳)
گفتار(۱)
گناه(۳۸)
لئالی الاخبار(۱)
لبخند(۱۱)
لهوف(۱)
لیلة الرغائب(۳)
مادر(٤)
مالک اشتر(۱)
مباهله(٧)
مبعث(۸)
متکبر(٢)
مجمع الزوائد(۳)
مجموعه ورام(۱)
محاضرات(۱۱)
محبت(۱۳)
محجة البیضاء(۸)
محرم الحرام(٢٧)
محمد حنفیه(٤)
محمد رضا آغاسى(۱)
مدینة المعاجز(۱)
مرآت العقول(۱)
مرتضی آوینی(۱)
مرد(٢٩)
مردم(٥)
مرگ(٥)
مروت(۱)
مروج الذهب(٢)
مستحب(٢)
مستدرک الوسائل(٢٦)
مستدرک نیشابوری(۱)
مسجد(۱)
مسلمیه(۱)
مسند ابی یعلی(۱)
مسند الامام الجواد(٤)
مسند الامام العسکری(٦)
مسند الامام هادی(۱)
مشورت(۱)
مشکاة الانوار(۱٠)
مصباح المجتهد(۱٧)
معانی الاخبار(٤)
معاویه(۱)
معجـزه(٢)
معجم کبیر طبرانی(۱)
مغفرت(٢)
مفاتیح الجنان(۳)
مقاله(۱٤۸)
مقام معظم رهبری(۱۳)
مقتضب الاثر(۱)
مقتل خوارزمی(٢)
من لا یحضره الفقیه(۱٠)
مناجات(۱٢)
مناسبتها(۳٠۱)
منافق(۳)
مناقب ابن شهرآشوف(٢)
منتهی الآمال(٤)
منجی(۱)
منکر و معروف(٩)
موعظه(۳)
مومن(۳٦)
مکارم الاخلاق(٥)
میزان الاعتدال ذهبی(۱)
میزان الحکمه(۳۱)
میلاد(۱۱۳)
ناصرخسرو قبادیانی(۱)
نامه(۱٠)
نبوت(٢)
نثر الدر(٢)
نجم الثاقب(۱)
نصایح(٩)
نظافت(۱)
نعمت(٧)
نفس(۱٢)
نقمت(۱)
نماز(٥٠)
نماز جماعت(۱)
نهج البلاغه(۸۸)
نهج الحیاة(٢)
نوروز(٢)
نیت(٢)
هجرت(٤)
هدایت(٥)
هدیه(٢)
همسر(۱۳)
همنشین(۱)
والدین(۳)
وحدت(۱)
وسائل الشیعه(٩٢)
وصیت(۱)
وضو(۱)
وفای عهد(٤)
وقایع الایام(٢)
ولایت(۱٠۱)
کار(٢)
کافر(٢)
کامل الزیارات(۱٧)
کتاب(۱)
کرامت(۱)
کربلا(٤٧)
کشف الغمه(٢)
کعبه(۱)
کفایة الاثر(٢)
کفر(۱)
کمال الدین(٤)
کمیل(٤٥)
کنزالعمال(۳٠)
کنزالفوائد(٢)
یقین(۱٠)
ینابیع المودة(۸)

 

محب ولایت

 

آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
آبان ٩٢
مهر ٩٢
شهریور ٩٢
امرداد ٩٢
تیر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
اسفند ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
شهریور ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آبان ۸۳
مهر ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳
تیر ۸۳
خرداد ۸۳
اردیبهشت ۸۳
فروردین ۸۳

 

خطبه امام حسین علیه السلام در شب عاشورا در جمع اصحاب
خطبه امام حسین علیه السلام در بیان علت قیام خود
خبر شهادت ثارالله از ابو تراب
خبر شهادت امام حسین(علیه السلام) توسط نبی مکرم اسلام
خبر شهادت ابا عبد الله علیه السلام
سورة نوح
عبور از صراط
عالِم فریفته دنیا را
سورة عبس
عاقبت اندیشى

 

 

 

 

RSS 2.0

YA ALI

 


مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
 Themes By Blog Skin :.