☫ عَلِیٌّ وَلِیُّ الله ☫
وِلایَةَ عَلِیِ ابنِ اَبیطالِب حِصنی فََمَن دَخَلَ حِصنی اَمِنَ مِن عَذابی

سالروز نزول سوره انسان(هل اتی) در منقبت امیرالمومنین و خاندان پاکش(علیهم السلام) گرامی باد

 

عاقبت اندیشى


امیرالمؤمنین امام علی (علیه السلام) فرمودند:
مَن تَوَرَّطَ فِی الاُمورِ بِغَیرِ نَظَرٍ فِی العَواقِبِ فَقَد تَعَرَّضَ لِلنَّوائبِ.

هر کس بدون آنکه در عواقب کاری بیندیشد، بدان دست زند، خود را در معرض گرفتاری‌ها انداخته است.

تحف العقول، صفحه 356

[ دوشنبه ٢۸ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

عید مباهله مبارک باد

 


ادامه مطلب
[ یکشنبه ٢٧ مهر ۱۳٩۳ ] [ ٩:۱٩ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

سوره ملک

 

اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجِیم

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِیمِ

تَبَارَکَ الَّذِی بِیَدِهِ الْمُلْکُ وَهُوَ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿1﴾ الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَیَاةَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ  وَهُوَ الْعَزِیزُ الْغَفُورُ ﴿2﴾ الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ  مَّا تَرَىٰ فِی خَلْقِ الرَّحْمَـٰنِ مِن تَفَاوُتٍ ۖ  فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِن فُطُورٍ ﴿3﴾ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ کَرَّتَیْنِ یَنقَلِبْ إِلَیْکَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِیرٌ ﴿4﴾ وَلَقَدْ زَیَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْیَا بِمَصَابِیحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِّلشَّیَاطِینِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِیرِ ﴿5﴾ وَلِلَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ  وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ﴿6﴾ إِذَا أُلْقُوا فِیهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِیقًا وَهِیَ تَفُورُ ﴿7﴾ تَکَادُ تَمَیَّزُ مِنَ الْغَیْظِ ۖ  کُلَّمَا أُلْقِیَ فِیهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ یَأْتِکُمْ نَذِیرٌ ﴿8﴾ قَالُوا بَلَىٰ قَدْ جَاءَنَا نَذِیرٌ فَکَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّـهُ مِن شَیْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِی ضَلَالٍ کَبِیرٍ ﴿9﴾ وَقَالُوا لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا کُنَّا فِی أَصْحَابِ السَّعِیرِ ﴿10﴾ فَاعْتَرَفُوا بِذَنبِهِمْ فَسُحْقًا لِّأَصْحَابِ السَّعِیرِ ﴿11﴾ إِنَّ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَیْبِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ کَبِیرٌ ﴿12﴾ وَأَسِرُّوا قَوْلَکُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ ۖ  إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿13﴾ أَلَا یَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ ﴿14﴾ هُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِی مَنَاکِبِهَا وَکُلُوا مِن رِّزْقِهِ ۖ  وَإِلَیْهِ النُّشُورُ ﴿15﴾ أَأَمِنتُم مَّن فِی السَّمَاءِ أَن یَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ فَإِذَا هِیَ تَمُورُ ﴿16﴾ أَمْ أَمِنتُم مَّن فِی السَّمَاءِ أَن یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حَاصِبًا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ کَیْفَ نَذِیرِ ﴿17﴾ وَلَقَدْ کَذَّبَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَکَیْفَ کَانَ نَکِیرِ ﴿18﴾ أَوَلَمْ یَرَوْا إِلَى الطَّیْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَیَقْبِضْنَ ۚ  مَا یُمْسِکُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمَـٰنُ ۚ  إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ بَصِیرٌ ﴿19﴾ أَمَّنْ هَـٰذَا الَّذِی هُوَ جُندٌ لَّکُمْ یَنصُرُکُم مِّن دُونِ الرَّحْمَـٰنِ ۚ  إِنِ الْکَافِرُونَ إِلَّا فِی غُرُورٍ ﴿20﴾ أَمَّنْ هَـٰذَا الَّذِی یَرْزُقُکُمْ إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ ۚ  بَل لَّجُّوا فِی عُتُوٍّ وَنُفُورٍ ﴿21﴾ أَفَمَن یَمْشِی مُکِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِ أَهْدَىٰ أَمَّن یَمْشِی سَوِیًّا عَلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ ﴿22﴾ قُلْ هُوَ الَّذِی أَنشَأَکُمْ وَجَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۖ  قَلِیلًا مَّا تَشْکُرُونَ ﴿23﴾ قُلْ هُوَ الَّذِی ذَرَأَکُمْ فِی الْأَرْضِ وَإِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿24﴾ وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا الْوَعْدُ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿25﴾ قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِندَ اللَّـهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِیرٌ مُّبِینٌ ﴿26﴾ فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِیئَتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُوا وَقِیلَ هَـٰذَا الَّذِی کُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ ﴿27﴾ قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَهْلَکَنِیَ اللَّـهُ وَمَن مَّعِیَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَن یُجِیرُ الْکَافِرِینَ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ ﴿28﴾ قُلْ هُوَ الرَّحْمَـٰنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَیْهِ تَوَکَّلْنَا ۖ  فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِی ضَلَالٍ مُّبِینٍ ﴿29﴾ قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُکُمْ غَوْرًا فَمَن یَأْتِیکُم بِمَاءٍ مَّعِینٍ ﴿30﴾

صَدَقَ اللهُ العَلِیُّ العَظِیم

 

پناه می برم بر خداوند از شیطان رانده شده

به نام خداوند بخشایشگر مهربان

بزرگوار [و خجسته] است آنکه فرمانروایى به دست اوست و او بر هر چیزى تواناست ﴿1﴾ همان که مرگ و زندگى را پدید آورد تا شما را بیازماید که کدامتان نیکوکارترید، و اوست ارجمند آمرزنده ﴿2﴾ همان که هفت آسمان را طبقه طبقه بیافرید. در آفرینش آن [خداى] بخشایشگر هیچ گونه اختلاف [و تفاوتى] نمى بینى. باز بنگر، آیا خلل [و نقصانى] مى بینى؟ ﴿3﴾ باز دوباره بنگر تا نگاهت زبون و درمانده به سویت بازگردد ﴿4﴾ و در حقیقت، آسمان دنیا را با چراغ هایى زینت دادیم و آن را مایه طرد شیاطین [= قواى مزاحم] گردانیدیم و براى آنها عذاب آتش فروزان آماده کرده ایم ﴿5﴾ و کسانى که به پروردگارشان انکار آوردند، عذاب آتش جهنم خواهند داشت و چه بد سرانجامى است ﴿6﴾ چون در آنجا افکنده شوند، از آن خروشى مى شنوند در حالى که مى جوشد ﴿7﴾ نزدیک است که از خشم شکافته شود. هر بار که گروهى در آن افکنده شوند، نگاهبانان آن از ایشان پرسند: «مگر شما را هشدار دهنده اى نیامد؟» ﴿8﴾ گویند: «چرا، هشدار دهنده اى به سوى ما آمد و[لى] تکذیب کردیم و گفتیم: خدا چیزى فرو نفرستاده است، شما جز در گمراهى بزرگ نیستید» ﴿9﴾ و گویند: «اگر شنیده [و پذیرفته] بودیم یا تعقل کرده بودیم در [میان] دوزخیان نبودیم» ﴿10﴾ پس به گناه خود اقرار مى کنند. و مرگ باد بر اهل جهنم ﴿11﴾ کسانى که در نهان از پروردگارشان مى ترسند، آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ خواهد بود ﴿12﴾ و [اگر] سخن خود را پنهان دارید، یا آشکارش نمایید، در حقیقت وى به راز دلها آگاه است ﴿13﴾ آیا کسى که آفریده است نمى داند؟ با اینکه او خود باریک بین آگاه است ﴿14﴾ اوست کسى که زمین را براى شما رام گردانید، پس در فراخناى آن رهسپار شوید و از روزى [خدا] بخورید و رستاخیز به سوى اوست ﴿15﴾ آیا از آن کس که در آسمان است ایمن شده اید که شما را در زمین فرو برد، پس بناگاه [زمین] به تپیدن افتد؟ ﴿16﴾ یا از آن کس که در آسمان است ایمن شده اید که بر [سر] شما تندبادى از سنگریزه فرو فرستد؟ پس به زودى خواهید دانست که بیم دادن من چگونه است ﴿17﴾ و پیش از آنان [نیز] کسانى به تکذیب پرداختند پس عذاب من چگونه بود؟ ﴿18﴾ آیا در بالاى سرشان به پرندگان ننگریستهاند [که گاه] بال مى گسترند و [گاه] بال مى زنند؟ جز خداى رحمان [کسى] آنها را نگاه نمىدارد، او به هر چیزى بیناست ﴿19﴾ یا آن کسى که خود براى شما [چون] سپاهى است که یاریتان مى کند، جز خداى رحمان کیست؟ کافران جز گرفتار فریب نیستند ﴿20﴾ یا کیست آن که به شما روزى دهد اگر [خدا] روزى خود را [از شما] باز دارد؟ [نه] بلکه در سرکشى و نفرت پافشارى کردند ﴿21﴾ پس آیا آن کس که نگونسار راه مى پیماید هدایت یافته تر است یا آن کس که ایستاده بر راه راست مى رود؟ ﴿22﴾ بگو: «اوست آن کس که شما را پدید آورده و براى شما گوش و دیدگان و دل ها آفریده است. چه کم سپاس گزارید» ﴿23﴾ بگو: «اوست که شما را در زمین پراکنده کرده، و به نزد او [ست که] گرد آورده خواهید شد» ﴿24﴾ و مى گویند: «اگر راست مى گویید، این وعده کى خواهد بود؟» ﴿25﴾ بگو: «علم [آن] فقط پیش خداست و من صرفاً هشدار دهنده اى آشکارم» ﴿26﴾ و آنگاه که آن [لحظه موعود] را نزدیک ببینند، چهره هاى کسانى که کافر شده اند در هم رود، و گفته شود: «این است همان چیزى که آن را فرا مى خواندید» ﴿27﴾ بگو: «به من خبر دهید، اگر خدا مرا و هر که را با من است هلاک کند یا ما را مورد رحمت قرار دهد، چه کسى کافران را از عذابى پردرد پناه خواهد داد؟» ﴿28﴾ بگو: «اوست خداى بخشایشگر، به او ایمان آوردیم، و بر او توکل کردیم. و به زودى خواهید دانست چه کسى است که خود در گمراهى آشکارى است» ﴿29﴾ بگو: «به من خبر دهید، اگر آب [آشامیدنى] شما [به زمین] فرو رود، چه کسى آب روان برایتان خواهد آورد؟» ﴿30﴾

راست گفت خداوند بلند مرتبه و با عظمت

[ شنبه ٢٦ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱۱:۱٠ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

سه هزار تومان

دفعه دومی که از خانه فرار کرده بودم و به جبهه رفته بودم برای اینکه پیدایم نکنند تا 9 ماه نه نامه ای نوشتم و نه خانواده ام از من خبری داشتند. وقتی به اجبار من را مرخصی فرستادند، مرحوم پدرم کاملا من را تحت نظر داشت که نکند دوباره برای رفتن به جبهه فرار کنم. نه اجازه خرید و نه پول تو جیبی و نه ... فقط شبها اجازه داشتم با ایشان به مسجد بروم. گاهی مواقع که بعد از نماز صبح یواشکی می خواستم بیرون بزنم ناگهان مرحوم پدرم را دم درب با نگاه عاقل اندر سفیه می دیدم و با لبخندی می فرمودند: کجا؟ و من باز می گشتم.

خلاصه یک روز صبح از غفلت ایشان استفاده کرده و دوباره فرار کردم. به پایگاه شهید بهشتی رفته و درخواست اعزام فوری نمودم. موارد اعزام مهیا شد، ولی مسئول امریه نبود لذا بلیط قطار و پول راه را نتوانستم بگیرم.

به راه آهن که رفتم دیدم بلیط قطار تا دو کوهه(مقر لشکر 27 محمدرسول الله در نزدیکی اندیمشک) 800 ریال است  و من فقط 200 ریال دارم. خوب چه کنم. بلیط سایر مسیرها را نگاه کردم. تا شهر ازنا 200 ریال. ناگهان جرقه ای در ذهنم زده شد. خاله ام در ازنا بود و شوهرخاله ام رئیس ایستگاه ازنا. 200 ریال را دادم و بلیط ازنا خریدم.

به منزل خاله ام که رسیدم سلامی کردم و گفتم دارم میرم جبهه دلم برای شما تنگ شده بود، گفتم ناهار بیام پیشتون و با قطار بعد از ظهر برم دو کوهه. خوشبختانه نه خاله در منزل تلفن داشت و نه منزل ما تلفن داشت. و من هم قبل از منزل خاله سری به شوهر خاله زده بودم و ایشان هم خودشان به زور بلیط دوکوهه را به من تحویل دادند و گفتند تو حق نداری پول آن را بدهی.

ناهار را که خوردم از خاله خداحافظی کردم و ایشان توشه ی راهی و مبلغ 1000 ریال به من دادند تا دست خالی از منزل ایشان نروم. خوب موجودی مالی من از صفر ریال به هزار ریال رسید.

نزدکی صبح به دوکوهه رسیدم. و صبح متوجه شدم لشکر به کوزران (مقر لشکر 27 محمد رسول الله در نزدیکی کرمانشاه) رفته است.

گفتند یک اتوبوس آماده است تا جاماندگان را ببرد. سریع خود را به اتوبوس لشکر رساندم و با آن به کوزران رفتم.

عصر در گردان بودم. شب بعد از نماز عشا فرمانده گردان آمد و گفت در هدایای مردمی فردی سه هزار تومان فرستاده و گفته است که این مبلغ فقط به یک نفر که از همه محتاج تر است پرداخت شود و گفتند هر کس که نیاز دارد بگوید تا بین آنها قرعه کشی شود. هیچکس اعلام نیاز نکرد. شورا گرفتند که چه کنند قرار شد بین همه قرعه کشی کنند.

قرعه به نام من افتاد. گفتم من تازه آمده ام حق سایرین است دوباره قرعه کشی کنید. دوباره به نام من افتاد. گفتم کاغذها را خوب هم نزده اید دوباره قرعه بزنید. بازهم قرعه به نام من افتاد. دیدم این هدیه ای از طرف خداوند است. لذا پذیرفتم. حالا 31000 ریال پول داشتم در حالی که برای رفتن به جبهه فقط 200 ریال داشتم.

[ پنجشنبه ٢٤ مهر ۱۳٩۳ ] [ ٩:۱۱ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

عافیت یافتن شیخ حر عاملى به برکت ملاقات با امام زمان(عجل الله تعال فرجه)

محمد بن حسن جبل عاملى، معروف به شیخ حرعاملى، در کتاب «اِثباتُ الهُداةِ بالنُّصُوص والمُعجزاتِ» داستانى از ملاقات خویش با حجة بن الحسن(عجل الله تعالی فرجه) را به این مضمون نقل مى‏کند:

تقریباً ده ساله بودم که به بیمارىِ سختى دچار شدم تلاش طبیبان آن زمان براى معالجه من فایده ‏اى نکرد. روز به روز وضعیت مزاجى من بدتر مى‏شد و دیگر رمقى برایم باقى نمانده بود، به طورى که خویشان و آشنایانم گرد من جمع شده و گریه و زارى مى ‏کردند و مهیاى سوگوارى براى من مى ‏شدند. شبى همه اطرافیانم یقین پیدا کردند که من تا به صبح خواهم مرد.

در آن شب، بین خواب و بیدارى، توفیق زیارت معصومین(ع) یافتم. پیامبر(اکرم صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه اطهار(علیهم السلام) را دیدم و بر آنان سلام کردم و با هر یک از آنان مصافحه نمودم. میان من و امام صادق(علیه السلام) سخنى گذشت که چیزى از آن را به خاطر ندارم، تنها مى‏دانم که ایشان در حق من دعا کرد. به محضر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) رسیدم، سلام کرده و با آن حضرت مصافحه نمودم. سپس گریستم و گفتم: اى سرور من، مى ‏ترسم در این بیمارى بمیرم و به مقصود خویش در علم و عمل دست نیابم.

آن حضرت فرمود: هراسى نداشته باش؛ زیرا تو در این بیمارى نخواهى مرد. خداوند منان به تو شفا مى ‏دهد و تو عمر بسیار خواهى نمود. سپس آن حضرت، قدحى را که در دست مبارکش بود به من داد و من از آن نوشیدم و بلا فاصله عافیت یافتم و آن بیمارى از من بر طرف شد.

پس از این جریان، به خود آمده و در بستر نشستم. اطرافیانم که نگران حال من بودند با کمال شگفتى مرا عافیت یافته دیدند و شکر خداى را به جاى آوردند. من این قضیه را براى آنان پس از چند روز نقل کردم.(1)

گفتنى است که محدث گرانمایه، مرحوم شیخ حر عاملى، به مدت 71 سال (از 1033 تا 1104 قمرى) عمر کرده و در این مدت خدمات شایانى به اسلام و مذهب شیعه نمود. کتاب «وسائل الشیعه» که دائرة المعارف بزرگ روایىِ شیعه است از آثار ارزنده این محقق بزرگوار مى ‏باشد.

1-    اثبات الهداة بالنصوص والمعجزات، ج‏3، ص‏710؛ منتهى الآمال فى تاریخ النبى و الآل، ج‏2، ص‏470.

 

برگرفته شده از کتاب "خاندان عصمت علیهم السلام" تالیف سید تقی واردی

[ سه‌شنبه ٢٢ مهر ۱۳٩۳ ] [ ٩:٤۳ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]
عید غدیر خم مبارک باد
غدیر عید ولایت و امامت
 
الحمد لله الذی جعل کمال دینه وتمام نعمته
بولایة أمیر المؤمنین علی بن أبی طالب علیه السلام


ادامه مطلب
[ یکشنبه ٢٠ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

سورة المعارج

 

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِیمِ

سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ﴿١لِّلْکَافِرِینَ لَیْسَ لَهُ دَافِعٌ ﴿٢مِّنَ اللَّـهِ ذِی الْمَعَارِجِ ﴿٣تَعْرُجُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ کَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَةٍ ﴿۴فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِیلًا ﴿۵إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیدًا ﴿۶وَنَرَاهُ قَرِیبًا ﴿٧یَوْمَ تَکُونُ السَّمَاءُ کَالْمُهْلِ ﴿٨وَتَکُونُ الْجِبَالُ کَالْعِهْنِ ﴿٩وَلَا یَسْأَلُ حَمِیمٌ حَمِیمًا ﴿١٠یُبَصَّرُونَهُمْ ۚ  یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذَابِ یَوْمِئِذٍ بِبَنِیهِ ﴿١١وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِیهِ ﴿١٢وَفَصِیلَتِهِ الَّتِی تُؤْوِیهِ ﴿١٣وَمَن فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا ثُمَّ یُنجِیهِ ﴿١۴کَلَّا ۖ  إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿١۵نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ ﴿١۶تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٧وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ ﴿١٨إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿١٩إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا ﴿٢٠وَإِذَا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوعًا ﴿٢١إِلَّا الْمُصَلِّینَ ﴿٢٢الَّذِینَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ ﴿٢٣وَالَّذِینَ فِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ ﴿٢۴لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿٢۵وَالَّذِینَ یُصَدِّقُونَ بِیَوْمِ الدِّینِ ﴿٢۶وَالَّذِینَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿٢٧إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَأْمُونٍ ﴿٢٨وَالَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ﴿٢٩إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ ﴿٣٠فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِکَ فَأُولَـٰئِکَ هُمُ الْعَادُونَ ﴿٣١وَالَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ﴿٣٢وَالَّذِینَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ ﴿٣٣وَالَّذِینَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ یُحَافِظُونَ ﴿٣۴أُولَـٰئِکَ فِی جَنَّاتٍ مُّکْرَمُونَ ﴿٣۵ فَمَالِ الَّذِینَ کَفَرُوا قِبَلَکَ مُهْطِعِینَ ﴿٣۶عَنِ الْیَمِینِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِینَ ﴿٣٧أَیَطْمَعُ کُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن یُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِیمٍ ﴿٣٨کَلَّا ۖ  إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّمَّا یَعْلَمُونَ ﴿٣٩فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ ﴿۴٠عَلَىٰ أَن نُّبَدِّلَ خَیْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿۴١فَذَرْهُمْ یَخُوضُوا وَیَلْعَبُوا حَتَّىٰ یُلَاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی یُوعَدُونَ ﴿۴٢یَوْمَ یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا کَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ یُوفِضُونَ ﴿۴٣خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ  ذَٰلِکَ الْیَوْمُ الَّذِی کَانُوا یُوعَدُونَ ﴿۴۴

صَدَقَ اللهُ العَلِیُّ العَظیِم

 

به نام خداوند بخشایشگر مهربان

پرسنده‌ اى از عذاب واقع ‌شونده ‌اى پرسید (1) که اختصاص به کافران دارد [و] آن را بازدارنده ‌اى نیست (2) [و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب‌] است (3) فرشتگان و روح، در روزى که مقدارش پنجاه هزار سال است به سوى «او» بالا مى ‌روند (4) پس صبر کن، صبرى نیکو (5) زیرا آنان [عذاب‌] را دور مى ‌بینند (6) و [ما] نزدیکش مى‌ بینیم (7) روزى که آسمانها چون فلز گداخته شود (8) و کوه ها چون پشم زده گردد (9) و هیچ دوست صمیمى از دوست صمیمى [حال‌] نپرسد (10) آنان را به ایشان نشان مى ‌دهند. گناهکار آرزو مى‌کند که کاش براى رهایى از عذاب آن روز، مى توانست پسران خود را عوض دهد (11) و [نیز] همسرش و برادرش را (12) و قبیله ‌اش را که به او پناه مى ‌دهد (13) و هر که را که در روى زمین است همه را [عوض مى‌ داد] و آنگاه خود را رها مى‌ کرد (14) نه چنین است. [آتش‌] زبانه مى‌ کشد (15) پوست سر و اندام را برکننده است (16) هر که را پشت کرده و روى برتافته (17) و گرد آورده و انباشته [و حسابش را نگاه داشته‌] فرا مى ‌خواند (18) به راستى که انسان سخت آزمند [و بى‌تاب‌] خلق شده است (19) چون صدمه‌ اى به او رسد عجز و لابه کند (20) و چون خیرى به او رسد بخل ورزد (21) غیر از نمازگزاران (22) همان کسانى که بر نمازشان پایدارى مى ‌کنند (23) و همانان که در اموالشان حقى معلوم است (24) براى سائل و محروم (25) و کسانى که روز جزا را باور دارند (26) و آنان که از عذاب پروردگارشان بیمناکند (27) چرا که از عذاب پروردگارشان ایمن نمى‌ توانند بود (28) و کسانى که دامن خود را حفظ مى ‌کنند (29) مگر بر همسران خود یا کنیزانشان که [در این صورت‌] مورد نکوهش نیستند (30) و هر کس پا از این [حد] فراتر نهد، آنان همان از حد درگذرندگانند (31) و کسانى که امانتها و پیمان خود را مراعات مى‌ کنند (32) و آنان که بر شهادت هاى خود ایستاده ‌اند (33) و کسانى که بر نمازشان مداومت مى ‌ورزند (34) آنها هستند که در باغ هایى [از بهشت‌]، گرامى خواهند بود (35) چه شده است که آنان که کفر ورزیده‌ اند، به سوى تو شتابان (36) گروه گروه، از راست و از چپ [هجوم مى ‌آورند]؟ (37) آیا هر یک از آنان طمع مى ‌بندد که در بهشت پر نعمت درآورده شود؟ (38) نه چنین است. ما آنان را از آنچه [خود] مى ‌دانند آفریدیم (39) [هرگز،] به پروردگار خاوران و باختران سوگند یاد مى ‌کنم که ما تواناییم (40) که به جاى آنان بهتر از ایشان را بیاوریم؛ و بر ما پیشى نتوانند جست (41) پس بگذارشان یاوه گویند و بازى کنند تا روزى را که وعده داده شده ‌اند ملاقات نمایند (42) روزى که از گورها[ى خود] شتابان برآیند، گویى که آنان به سوى پرچم هاى افراشته مى دوند (43) دیدگانشان فرو افتاده، [غبار] مذلّت آنان را فرو گرفته است. این است همان روزى که به ایشان وعده داده مى ‌شد (44)

راست گفت خداوند بلند مرتبه و با عظمت

[ شنبه ۱٩ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۳:۱٩ ‎ب.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

سالروز ولادت پیشوای دهم شیعیان حضرت علی النقی الهادی علیه السلام، منبع فیاض نور حق بر مسلمانان مبارک باد.


ادامه مطلب
[ پنجشنبه ۱٧ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

سورة المطففین

 

بِسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحِیم

وَیْلٌ لِلْمُطَفِّفِین َ (1) الَّذِینَ إِذَا اکْتَالُوا عَلَى النَّاسِ یَسْتَوْفُون َ (2) و َإِذَا کَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ یُخْسِرُون َ (3) أَلَا یَظُنُّ أُولَئِکَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُون َ (4) لِیَوْمٍ عَظِیم ٍ (5) یَوْمَ یَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ  (6) کَلَّا إِنَّ کِتَابَ الفُجَّارِ لَفِی سِجِّین ٍ (7) و َمَا أَدْرَاکَ مَا سِجِّین ٌ (8) کِتَابٌ مَرْقُوم ٌ (9) وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ (10) الَّذِینَ یُکَذِّبُونَ بِیَوْمِ الدِّینِ (11) وَمَا یُکَذِّبُ بِهِ إِلَّا کُلُّ مُعْتَدٍ أَثِیمٍ (12) إِذَا تُتْلَى عَلَیْهِ آیَاتُنَا قَالَ أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ (13) کَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا کَانُوا یَکْسِبُونَ (14) کَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ یَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ (15) ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِیمِ (16) ثُمَّ یُقَالُ هَذَا الَّذِی کُنتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ (17) کَلَّا إِنَّ کِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِی عِلِّیِّینَ (18) و َمَا أَدْرَاکَ مَا عِلِّیُّونَ (19) کِتَابٌ مَرْقُومٌ (20) یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ (21) إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِی نَعِیمٍ (22) عَلَى الْأَرَائِکِ یَنظُرُونَ (23) تَعْرِفُ فِی وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِیمِ (24) یُسْقَوْنَ مِنْ رَحِیقٍ مَخْتُومٍ (25) خِتَامُهُ مِسْکٌ وَ فِی ذَلِکَ فَلْیَتَنَافَسْ الْمُتَنَافِسُونَ (26) وَ مِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِیمٍ (27) عَیْنًا یَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُون َ (28) إِنَّ الَّذِینَ أَجْرَمُوا کَانُوا مِنْ الَّذِینَ آمَنُوا یَضْحَکُونَ (29) وَ إِذَا مَرُّوا بِهِمْ یَتَغَامَزُونَ (30) وَ إِذَا انقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمْ انقَلَبُوا فَکِهِینَ (31) وَ إِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَؤُلَاءِ لَضَالُّون َ (32) وَ مَا أُرْسِلُوا عَلَیْهِمْ حَافِظِینَ (33) فَالْیَوْمَ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْ الْکُفَّارِ یَضْحَکُونَ (34) عَلَى الْأَرَائِکِ یَنظُرُونَ (35) هَلْ ثُوِّبَ الْکُفَّارُ مَا کَانُوا یَفْعَلُونَ (36)

صَدَقَ اللهُ العَلِیُّ العَظِیم

 

به نام خداوند بخشایشگر مهربان

واى بر کم ‌فروشان (1) که چون از مردم پیمانه ستانند، تمام ستانند (2) و چون براى آنان پیمانه یا وزن کنند، به ایشان کم دهند (3) مگر آنان گمان نمى‌ دارند که برانگیخته خواهند شد؟ (4) [در] روزى بزرگ (5) روزى که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پاى ایستند (6) نه چنین است [که مى ‌پندارند]، که کارنامه بدکاران در «سجّین» است (7) و تو چه دانى که «سجّین» چیست؟ (8) کتابى است نوشته ‌شده (9) واى بر تکذیب ‌کنندگان در آن هنگام (10) آنان که روز جزا را دروغ مى ‌پندارند (11) و جز هر تجاوزپیشه گناهکارى آن را به دروغ نمى ‌گیرد (12) [همان که‌] چون آیات ما بر او خوانده شود، گوید: «[اینها] افسانه ‌هاى پیشینیان است» (13) نه چنین است، بلکه آنچه مرتکب مى ‌شدند زنگار بر دلهایشان بسته است (14) زهى پندار، که آنان در آن روز، از پروردگارشان سخت محجوبند (15) آنگاه به یقین، آنان به جهنم درآیند (16) سپس [به ایشان‌] گفته خواهد شد: «این همان است که آن را به دروغ مى ‌گرفتید» (17) نه چنین است، در حقیقت، کتاب نیکان در «علّیّون» است (18) و تو چه دانى که «علّیّون» چیست؟ (19) کتابى است نوشته‌ شده (20) مقرّبان آن را مشاهده خواهند کرد (21) براستى نیکوکاران در نعیم [الهى‌] خواهند بود (22) بر تختها [نشسته‌] مى‌ نگرند (23) از چهره ‌هایشان طراوت نعمت [بهشت‌] را درمى‌ یابى (24) از باده ‌اى مُهر شده نوشانیده شوند (25) [باده ‌اى که‌] مُهر آن، مُشک است، و در این [نعمتها] مشتاقان باید بر یکدیگر پیشى گیرند (26) و ترکیبش از [چشمه‌] «تسنیم» است (27) چشمه‌ اى که مقرّبان [خدا] از آن نوشند (28) [آرى، در دنیا] کسانى که گناه مى ‌کردند، آنان را که ایمان آورده بودند به ریشخند مى‌ گرفتند (29) و چون بر ایشان مى ‌گذشتند، اشاره چشم و ابرو با هم رد و بدل مى‌ کردند (30) و هنگامى که نزد خانواده‌[هاى‌] خود بازمى ‌گشتند، به شوخ ‌طبعى مى ‌پرداختند (31) و چون مؤمنان را مى ‌دیدند، مى ‌گفتند: «اینها [جماعتى‌] گمراهند» (32) و حال آنکه آنان براى بازرسى [کار]شان فرستاده نشده بودند (33) و[لى‌] امروز، مؤمنانند که بر کافران خنده مى‌ زنند (34) بر تختها[ى خود نشسته‌]، نظاره مى ‌کنند (35) [تا ببینند] آیا کافران به پاداش آنچه مى ‌کردند رسیده ‌اند؟ (36)

راست گفت خداوند بلندمرتبه و با عظمت

[ چهارشنبه ۱٦ مهر ۱۳٩۳ ] [ ٩:۳٢ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

بسمه تعالی

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة علی سید الأنبیاء و المرسلین، و علی آله سادة الأوصیاء الطاهرین و علی جمیع العترة المعصومین، واللعن الدائم علی أعدائهم أجمعین.

جماعتی از این جانب، طلب موعظه و نصیحت می کنند؛ اگر مقصودشان این است که بگوئیم و بشنوند و بار دیگر در وقت دیگر، بگوییم و بشنوند، حقیر عاجزم و بر اهل اطلاع پوشیده نیست.و اگر بگویند کلمه ای می خواهیم که امّ الکلمات باشد و کافی برای سعادت مطلقه دارین باشد، خدای تعالی قادر است که از بیان حقیر، آن را کشف فرماید و به شما برساند. پس عرض می کنم که غرض از خلق، عبودیت است (و ما خلقت الجن و الانس إلا لیعبدون. سوره ذاریات/56) و حقیقت عبودیت؛ ترک معصیت است در اعتقاد که عمل قلب است و در عمل جوارح.و ترک معصیت، حاصل نمی شود به طوری که ملکه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و یاد خدا در هر حال و زمان و مکان و در میان مردم و در خلوت «ولا أقول سبحان الله و الحمد لله، لکنه ذکر الله عند حلاله و حرامه».

ما امام زمان عجل الله له الفرج را دوست می داریم، چون امیر نحل است؛ امور ما مطلقاًً به وسیله او به ما می رسد؛ و او را پیغمبر صلوات الله علیه برای ما امیر قرار داده؛ و پیغمبر را دوست داریم، چون خدا او را واسطه بین ما و خود قرار داده؛ و خدا را دوست داریم، برای اینکه منبع همه خیرات است و وجود ممکنات، فیض اوست. پس اگر خود و کمال خود را خواهانیم، باید دوست خدا باشیم؛ و اگر دوست خداییم، باید دوست وسائط فیوضات از نبیّ و وصیّ، باشیم؛ وگرنه یا دوست خود نیستم، یا دوست واهب العطایا نیستیم، یا دوست وسائط فیوضات نیستیم. پس کیمیای سعادت، یاد خداست، و او محرّک عضلات به سوی موجبات سعادت مطلقه است؛ و توسل به وسائط استفاضه از منبع خیرات، به واسطه وسائل مقرره خودش است. باید اهتدا به هدایات آنها نماییم و رهروی به رهبری آنها نماییم تا کامیاب شویم.

دیگر توضیح نخواهید و آنکه عرض شد، ضبط نمایید و در قلب ثبت [کنید]، خودش توضیح خود را می دهد.

اگر بگویید چرا خودت عامل نیستی؟! می گویم: « اگر بنا بود که باید بگوییم ما عاملیم به هر چه عالمیم، شاید حاضر به این حضور و بیان نمی شدیم»؛ لکن دستور، بذل نعمت است، شاید به مقصود برساند؛ «ما أخذ الله علی العباد أن یتعلّموا حتی أخذ علی العماء أن یعلّموا».

مخفی نماند اگر میسور شد برای کسی، نصیحت عملّیه بالاتر است از نصایح قولیه «کونوا دعاة إلی الله بغیر أاسنتکم»

وفقّنا الله و ایاکم لما یرضیه و جنبنا جمیعاًً عن ما یسخطه و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته والحمدلله أولاًً و آخراًً والصلوة علی محمد و آله الطاهرین واللعن علی أعدائهم أجمعین.

مشهد، ربیع الثانی 1420

محمدتقی بهجت

[ سه‌شنبه ۱٥ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

سوره المزمل

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِیمِ

یَا أَیُّهَا الْمُزَّمِّلُ ﴿1قُمِ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلًا ﴿2 نِّصْفَهُ أَوِ انقُصْ مِنْهُ قَلِیلًا ﴿3 أَوْ زِدْ عَلَیْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا ﴿4 إِنَّا سَنُلْقِی عَلَیْکَ قَوْلًا ثَقِیلًا ﴿5 إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّیْلِ هِیَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِیلًا ﴿6 إِنَّ لَکَ فِی النَّهَارِ سَبْحًا طَوِیلًا ﴿7 وَاذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ وَتَبَتَّلْ إِلَیْهِ تَبْتِیلًا ﴿8 رَّبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَکِیلًا ﴿9 وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا یَقُولُونَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِیلًا ﴿10 وَذَرْنِی وَالْمُکَذِّبِینَ أُولِی النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِیلًا ﴿11 إِنَّ لَدَیْنَا أَنکَالًا وَجَحِیمًا ﴿12 وَطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَعَذَابًا أَلِیمًا ﴿13 یَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَکَانَتِ الْجِبَالُ کَثِیبًا مَّهِیلًا ﴿14 إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَیْکُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَیْکُمْ کَمَا أَرْسَلْنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ رَسُولًا ﴿15 فَعَصَىٰ فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْنَاهُ أَخْذًا وَبِیلًا ﴿16 فَکَیْفَ تَتَّقُونَ إِن کَفَرْتُمْ یَوْمًا یَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِیبًا ﴿17 السَّمَاءُ مُنفَطِرٌ بِهِ ۚ کَانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا ﴿18 إِنَّ هَـٰذِهِ تَذْکِرَةٌ ۖفَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِیلًا ﴿19  إِنَّ رَبَّکَ یَعْلَمُ أَنَّکَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَیِ اللَّیْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِّنَ الَّذِینَ مَعَکَ ۚ وَاللَّـهُ یُقَدِّرُ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَیْکُمْ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ۚ عَلِمَ أَن سَیَکُونُ مِنکُم مَّرْضَىٰ ۙ وَآخَرُونَ یَضْرِبُونَ فِی الْأَرْضِ یَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّـهِ ۙ وَآخَرُونَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّـهِ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَیَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّکَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّـهَ قَرْضًا حَسَنًا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِکُم مِّنْ خَیْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّـهِ هُوَ خَیْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا ۚ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّـهَ ۖ إِنَّ اللَّـهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿20

صَدَقَ اللهُ العَلِیُّ العَظِیم

به نام خداوند بخشایشگر مهربان

اى جامه به خویشتن فرو پیچیده ﴿1 به پا خیز شب را مگر اندکى ﴿2 نیمى از شب یا اندکى از آن را بکاه ﴿3 یا بر آن [نصف] بیفزاى و قرآن را شمرده شمرده بخوان ﴿4 در حقیقت ما به زودى بر تو گفتارى گرانبار القا مىکنیم ﴿5 قطعاً برخاستن شب، رنجش بیشتر و گفتار [در آن هنگام] راستینتر است ﴿6 [و] تو را، در روز، آمد و شدى دراز است ﴿7 و نام پروردگار خود را یاد کن و تنها به او بپرداز ﴿8 [اوست] پروردگار خاور و باختر، خدایى جز او نیست، پس او را کارساز خویش اختیار کن ﴿9 و بر آنچه مىگویند شکیبا باش و از آنان با دورى گزیدنى خوش فاصله بگیر ﴿10 و مرا با تکذیبکنندگان توانگر واگذار و اندکى مهلتشان ده ﴿11 در حقیقت پیش ما زنجیرها و دوزخ ﴿12 و غذایى گلوگیر و عذابى پر درد است ﴿13 روزى که زمین و کوهها به لرزه درآیند و کوهها به سان ریگ روان گردند ﴿14 بىگمان، ما به سوى شما فرستاده اى که گواه بر شماست روانه کردیم، همان گونه که فرستاده اى به سوى فرعون فرستادیم ﴿15 [ولى] فرعون به آن فرستاده عصیان ورزید، پس ما او را به سختى فرو گرفتیم ﴿16 پس اگر کفر بورزید، چگونه از روزى که کودکان را پیر مىگرداند، پرهیز توانید کرد؟ ﴿17 آسمان از [بیم] آن [روز] در هم شکافد؛ وعده او انجام یافتنى است ﴿18 قطعاً این [آیات] اندرزى است، تا هر که بخواهد به سوى پروردگار خود راهى در پیش گیرد ﴿19 در حقیقت، پروردگارت مىداند که تو و گروهى از کسانى که با تواند، نزدیک به دو سوم از شب یا نصف آن یا یک سوم آن را [به نماز] برمىخیزید، و خداست که شب و روز را اندازهگیرى مىکند. [او ]مىداند که [شما] هرگز حساب آن را ندارید، پس بر شما ببخشود، [اینک] هر چه از قرآن میسر مىشود بخوانید. [خدا] مىداند که به زودى در میانتان بیمارانى خواهند بود، و [عدهاى] دیگر در زمین سفر مىکنند [و] در پى روزى خدا هستند، و [گروهى] دیگر در راه خدا پیکار مى نمایند. پس هر چه از [قرآن] میسر شد تلاوت کنید و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید و وام نیکو به خدا دهید؛ و هر کار خوبى براى خویش از پیش فرستید آن را نزد خدا بهتر و با پاداشى بیشتر باز خواهید یافت. و از خدا طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده مهربان است ﴿20

راست گفت خداوند بلند مرتبه و با عظمت

[ دوشنبه ۱٤ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

 
 
عید سعید قربان مبارک باد
الله اکبر
الله اکبر
لا اله الا الله
و الله اکبر
الله اکبر
و لله الحمد
الحمد لله علی ما هدینا
و له الشکر علی ما اولینا


ادامه مطلب
[ یکشنبه ۱۳ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱:٠۱ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]

دعای امام حسین علیه السلام در روز عرفه

ادامه مطلب
[ شنبه ۱٢ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱:٠۱ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]
 
 

امام محمد باقر (علیه السلام) پنجمین اختر فروزان آسمان امامت،

 
در سن چهارسالگی در کربلا و ماجرای عاشورای حسینی حضور داشت، و در سفر کوفه و شام، همراه پدر،
 
همه ماجراها را می دید، و براساس فرهنگ عاشورا تربیت شد.
 


ادامه مطلب
[ پنجشنبه ۱٠ مهر ۱۳٩۳ ] [ ۱:٠۱ ‎ق.ظ ] [ محب ولایت ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

وبلاگ "علی ولی الله" وابسته به گروه اینترنتی "علی ولی الله" است که بصورت ایمیلی تحت یاهو توسط جمعی از عشاق و محبین اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام در خصوص نشر معارف شیعه به فعالیت می پردازد. آدرس گروه علی ولی الله ذیلا ایفاد می گردد: http://groups.yahoo.com/group/ali_valiyollah
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصي
آرشيو مطالب
امکانات وب
> YA ALI